X
تبلیغات
عشق صدای فاصیله هاست
تقدیم به همه ی آنهایی که در مسیر سخت زندگی قدردان همسفر خود هستند
DAFTARI KHATERATI AZ HAMZA HAIDARI AZ MILAN ITALY
+ نوشته شده در  Sun 18 Dec 2011ساعت 2:48
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری
  خوش آمدی به وبلاک
 
  

  

  

به خیسی چشمانم باور نداشتی.

       با خون قلبم نوشتم عاشقانه دوستت دارم...

                  بازم باور ت نشد که خون قلبم ست .

                            نمی خواستم ببینی .. میخواستم تا در لحظه آخر زندگیم

                                   لبخندت رو ببینم

                                            به ناچار دست  خونی ام را نشان دادم

                                                    و تو باور کردی و خیره خون قلبم را که جاری بود نظاره کردی

                                                             ولی لحظه ایی بود که چشمانم را برای همیشه بستم و

                      این هم برایم کافی ست برای یکبار چشمان خیره ات را به قلبم دیدم

 و هنگام مردنم با حضور تو و عشق تو مردم.

مرگ هم با عشق زیبا ست.

                    دیدن تو عشق تو برایم یک رویا شده آرزومه

                                             که لااقل هنگام مرگ تو را ببینم برای آخرین بار

 

دوست داشتن از عشق برتر است ، عشق همواره با شک آلوده است

 

و دوست داشتن سراپا یقین است و شک ناپذیر

 

از عشق هر چه می نوشیم سیراب تر می شویم

 

و از دوست داشتن هر چه بیشتر تشنه تر

 

عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست  

عشق زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند و دوست داشتن

 

زیبایی های دلخواه را در دوست می بیند و می یابد

 

((عشق گاه جا به جا می شود  و گاه سرد می شود وگاه می سوزاند...

 

اما دوست داشتن از جای خویش از کنار دوست خویش بر نمی خیزد

 

سرد نمی شود که داغ نیست....نمی سوزاند که سوزاننده نیست ))

 

** عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن**

 

*آری........باشی و زندگی کنی که دوست داشتن از عشق برتر است*

 

*و من هرگز خود را تا سطح بلندترین قله های عشق های بلند *

 

 پایین نخواهم آورد

 

(((دکتر شریعتی)))

 

چرا ديگر نميتابي به اين درياي طوفاني

 

هواسرد است و خورشيدم نگو در بند زنداني

 

نگو دريا نميبارد كه من از گريه لبريزم

 

ودر هر قطره اشكم كه ميريزد تو پنهاني

 

تو در من اتشي هستي كه خاموشت نخواهم كرد

 

خودت اين را به من گفتي ولي حالا گريزاني

 

من از هر مرغ دريايي نشاني از تو ميخواهم

 

كه مي گويند عاشق شد مگر اين را نميداني ؟

 

ودر ان لحظه امواجي مرا بر صخره ميكوبد

 

تنم اهسته ميسوزد در اندوه پشيماني

 

به آن چشمي كه ميبوسي حسادت ميكنم اما

 

دلم ارام ميگيرد كه تو خوشحال و خنداني

 

 

 

چنان دل كندم ازدنيا كه شكلم شكل تنها ئيست

ببين مرگ مرادرخويش كه مرگ من تما شا ئيست

مرادراوج مي خواهي تما شا كن تما شا

دروغ اين بودم از ديروز مرا امروز حا شا كن

دراين دنيا كه حتي ابرنمي گريد به حال من

همه ازمن گريزانند تو هم بگذرازاين تنها

گره افتاده دركارم به خودكرده گرفتارم

به جزدرخودفرورفتن چه راهي پيش رودارم

ssssss

sخداحافظ برای تو چه آسان بودs

sولی قلب من از این واژه لرزان بودs

sخداحافظ برای تو رهایی داشتs

sبرای من غم تلخ جدایی داشتs

sخداحافظ طلوع من غروب منs

sخداحافظ تو ای محبوب خوب منs

sسلام تو طلوع پاک شبنم بودs

sغروب ظلمت تاریکی وغم بودs

sسلام تو شروع آشناییهاs

sنوید مهربانی ها زمان همزبانیهاs

sدریغ از قطره های اشک سوزانم که از بیداد تو بر رخ چکیدهs

sخزان زندگی آمد دل افسرده بعد از تو بهاری را ندیدهs

ssssssssss

 

:: کاش بودي... ::..

کاش بودي تا دلم تنها نبود ... تا اسير غصه ي فردا نبود ...

 

کاش بودي تا براي قلب من ، زندگي اين گونه بي معنا نبود ...

 

کاش بودي تا لبان سرد من ، بي خبر از موج و از دريا نبود ...

 

کاش بودي تا فقط باور کني ، بعد تو اين زندگي زيبا نبود

          

          

     

   عشق

                        

     وقتی عشق می آيد كسی نمی بيند ولی وقتی ميرود همه می بينند .

 

   اگر در زندگی چاره ای جز سوختن نداری بسوز اما مثل شمع؛ نه مثل سيگار .

 

بد ترين شكل تنهايی آن است كه در كنار او باشی و بدانی كه هرگز به او نخواهی رسيد .

 

از همه اندوهگين تر شخصی است كه از همه بيشتر بخندد .

 

وقتی دهكده ای می سوزد دودش را همه می بينند اما وقتی قلبی می سوزد كسی شعله اش

 

را نمی بيند .

 

 

ر                       

                                

عميق ترين درد زندگي مردن نيست

 

                         بلکه نداشتن کسي است

 

که الفباي دوست داشتن را برايت تکرار کند

 

                    وتو از او رسم محبت بياموزي.

 عكس ايروني                         

  با دلي از شيشه نازکتر چگونه نشکنم
                سنگ را من کرده ام باور چگونه نشکنم
از در و ديوار سنگ کينه مي بارد هنوز
                من که دارم آينه در بر چگونه نشکنم
نشکنم گر در عبور از سنگباران فلک
                در عبور از عشق ويرانگر
چگونه نشکنم
آسمان پوشيده از بال کبوتر ها شده است
               من که محروم زبال و پر
چگونه نشکنم
هر نفس هر لحظه مي بينم ميان بادها
               باغي از گل مي شود پر پر
چگونه نشکنم
مانده ام چشم انتظارت در ميان بادها
               با نگاهي خسته چشمي تر چگونه نشکنم
دشمن از رو بسته شمشير از برايم دوست نيز
               مي زند از پشت سر خنجر چگونه نشکنم
يک طرف نيرنگ دشمن يک طرف تزوير دوست
               با دلي از شيشه نازک تر چگونه نشکنم


      

 

  

        معني عشق ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا

خنده ميكنيم ؟

 

 اگر مر گ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟  

 اگه عشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگه عشق نيست چرا عاشقيم ........!!!!!؟؟؟

سه جمله ي زيبا : 1) اگر اولش به فکر آخرش نباشي آخرش به فکر اولش مي افتي .

 2) لذتي که در فراغ هست در وصال نيست چون در فراغ شوق وصال هست و در

وصال بيم فراغ .

3) آغاز کسي باش که پايان تو باشد.

اولين كسي كه عاشقش ميشي دلتو ميشكونه و ميره .

 دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه قبلي استفاده كني دلتو بدتر

ميشكنه و ميزاره ميره .

 بعدش ديگه هيچ چيز واست مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي كه هيچ وقت

 نبودي . ديگه دوست دارم واست رنگي نداره .. و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو

 دلشو ميشكوني كه انتقام خودتو ازش بگيري و اون ميره با يكي ديگه ...... اينطوريه كه دل همه آدما ميشکنه

 

 

                                  

قلب

                                      

كاش ميشد قلبها آباد بود كينه و غمها بدست باد بود

كاش ميشد دل فراموشي نداشت نم نم باران هم آغوشي نداشت

كاش ميشد كاشهاي زندگي ، پشت نقاب بندگي ، گم ميشدند

كاش ميشد كاشها مهمان شوند در ميان غصه ها پنهان شوند

كاش ميشد آسمان غصه ها پنهان شود

كاش ميشد آسمان غمگين نبود رد و پاي مرگ و كين رنگين نبود

كاش ميشد روي خط زندگي با تو باشم با تو باشم تا نهايت سادگي

         تقديم به آنكس كه بي نهايت دوستش دارم

 

                

 

 ناز کمتر کن که من اهل تمنا نیستم

زنده با عشقم اسیر سود و سودا نیستم

 عاشق دیوانه ای بودم که بر دریا زدم

رهروگمگشته ای هستم که بینا نیستم

 اشک گرم و خلوت سرد مرا نادیده ای

تا بدانی اینقدرها هم شکیبا نیستم

 پای بند آز خویشم مهلتی ای شمع عشق

من برای سوختن اکنون مهیا نیستم

 هیچکس جای مرا دیگر نمی داند کجاست

آنقدر درعشق او غرقم که پیدا نیستم

 

   ای ناجی قلبم
    بی تو قلب من شکسته
    این همون دل شکسته است که به انتظار نشسته
   ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینم
   با تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینم
   عاشقم،عاشقترینم
   بگو که اینو میدونم
   حالا که از عشقت دیوونم
   بگو که با تو می مونم
   ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینم
    با تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینم
    می خوام از دست تو گهواره بسازم
   سر بزارم روی دستات به سعادتم بنازم
   می خوام اون چشمای دریایی رو آیینه کنم
   با نگاهت توی چشمام دردمو تازه کنم
   تو که نیستی دنیا تاریکه برای دل خسته ام
   بی تو من تنهای تنهام
   دل به خلوت تو بسته ام...

                                                             

خداحافظ!؟ به من گفتی خداحافظ و بر قندیل مژگانت

 

 بلور اشک جاری بود.


غم تلخی میان قصه هایت با تمام بی قراری بود!


چرا با تو خداحافظ !؟


تو که گل بوته های شعر شادم را ز باران نگاهت بارور کردی


تو که جام خیالم را همه شب با شراب عشق پر کردی


تو که افسانه با عشق بودن را برایم از تبار زندگی خواندی


تو که بذر محبت را به دشت سینه مشتاقم افشاندی!


چرا با تو خداحافظ !؟


تو میهمان عزیز لحظه های شاد من هستی


تو همچون قصه شیرین عهد کودکی در یاد من هستی


خداحافظ کلامی تلخ و غمگین است


غم رفتن غمی بسیار سنگین است.!


خداحافظ !........نه


تو دریای منی من ماهیم دور از تو می میرم


اگر رفتی سراغت را همه جا از خدای عشق می گیرم


مرو......ای بودنت شور جوانی ها !


مرو......ای بهترین حرف کلام مهربانی ها !

 

  

Aitutaki Lagoon, Cook Islands Art Print by Peter Hendrie

 

+ نوشته شده در  Wed 19 Sep 2007ساعت 21:41
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

                                       

                                                   ای دوست دلت همیشه زندان من است

                                                 آتشکده عشق تو از آن من است

                                                  آن روز که لحظه وداع من و توست

                                                 آن شوم ترین لحظه پایان من است

 

+ نوشته شده در  Tue 17 Apr 2007ساعت 0:24
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

 

قسم به فصل بهار که عشق را می زاید

وقسم به فصل پاییز که عشق را می پروراند

قسم به گریه ها ی سوزانم

قسم به ارزو های بر باد رفته ام

قسم به ستاره های شب تاریکم  

که صمیمانه می گویند. دوستت دارم

 

 

اگر عشق بودم آهنگ دوست داشتن برايت مي نواختم اگر باران بودم آنقدر مي باريدم تا غبار غمها از لبانت ياك شود اگر گل بودم شاخه اي از خود تقديم وجودت مي كردم اما حيف كه نه گلم و نه باران و نه عشق اماهر چه هستم دوستت دارم

نمیدانم زندگی چیست؟؟ اگر زندگی شکستن سکوت است سالهاست که من سکوت را شکسته ام۰ اگر زندگی خروش جویبار است سالهاست که من در چشمه ی جوشان زندگی جوشیده ام اما این نکته را فراموش نمی کنم که زندگی بی وفاست زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشکانم به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

 

 

 

تقدیم به کسی که مرا عاشق خود کرده
هنوز معنای باران را نفهمیدم که بر آسمان دلم باریدی
هنوز معنای محبت را نمی دانستم که تو در کنج دلم جای دادی
نمی دانم تو را به چه چیز صفت دهم
 با کدام گل سرخ جواب محبتهای تو را بدهم
هنوز معنای عشق را نمی دانستم که تو با عشق ورزیدن به من عشق را نشان دادی
وقتی قلم در دست داشتم تا به جای گل سرخ نامه ای برایت بنویسم
هیچی به ذهن نمی رسید به جز اینکه بگویم
دوستت دارم
پس فرصتی برای عاشقی من بده
سلطان قلبم
کاش باور داشتی که همیشه در قلب منی عاشقانه دوستت دارم تا بی نهایت
کاش باور داشتی که در جنگل همیشه سبز خاطراتم تک درخت یادت را همیشه جنگلبان خواهم بود
کاش باور داشتی که غم غصه هایم را مرحمی جزء تو التیام نخواهد بخشید
کاش باور داشتی که تک فانوس شبهای بی ستاره ام هستی
سلطان قلبم
بیا که دیگر زمانی نمانده است برای باور دوباره زندگی
پس دستم را بگیر
والتماس دستم را بپذیر
 
دوستت دارم به اندازه تمام دنيا

**********

 

ای تو فرشته قلب شکسته من ، ای تو گلدسته این دل عاشق من

به خداوندی خدا دوستت دارم

ای تو زیباترین زیبایی ، ای رویای بیداری

به خداوندی خدا دوستت دارم

ای بی قرار دلم ، ای تک درخت دشت سرخ قلبم

به همین لحظه های مقدس عشق قسم دوستت دارم

ای آنکه چشمت بارانی ست ، ای تو که روحت شادابی ست و رگهایت از خون محبت جاریست

به آن کعبه مقدس عشق قسم دوستت دارم

ای مست این جان خسته من ، ای چشمه جوشان این قلب بی طاقت من ای مهتاب این شب های بی تابی من

به آن چهره مقدس عاشقانه ات قسم دوستت دارم

ای ساحل امیدم، ای موج بی قرارم ، ای کوه پر غرورم ، ای سبزی بهارم

به همین چشمان پر اشکت قسم دوستت دارم

ای زندگی من ، ای آغاز من ، ای سر آغاز من ، ای فردای من

به همان لحظه دیدارمان قسم دوستت دارم

نمی دانم کلمه مقدس دوست داشتن را چگونه بیان کنم تا تو باور کنی که

دوستت دارم ،

بیشتر از هر زمانی ، بیشتر از هر لحظه ای تو را می خواهم و برای دیدنت

 بیشتر از هر لحظه ای بیقراری می کنم .

شب  نزدیک است و من هنوز در کشاکش امواج دریا چشم به

راه وعدۀ دیدار هستم. تاریکی و ظلمات همه جارا فراگرفته و

تنهاسوسوی فانوس دریای است که مرا در بر گرفته.

هیچ صدایی شنیده نمی شود جز خروش امواج که گویی انها

هم با من همدردی می کنند و من در میان این محیط وهم ناک

چشم به ساحل دوردست ها دوخته ام و خاطراتت را در ذهنم

ورق میزنم،خاطراتی که بهترین لحظات زندگی ام در ان خلاصه

شده است.

چرخ روزگار میگذرد، روزها، شبها و بدون لحظه ایی شادی برای

من مثل انعکاس یک نور از پی هم می گذرند.

ولی من هنوز زنده ام،نفس میکشم و شبانه روزم رابابغض های

 کهنه ام می گذرانم و اشکهایم را بدرقه راهت می کنم.

   تویی که نیستی.....


براي تو مي نويسم که بودنت بهار و نبودنت خزاني سرد است. تويي که تصور

 حضورت سينه بي رنگ کاغذم را نقش سرخ عشق مي زند در کوير قلبم از تو

 براي  تو مي نويسم .اي کاش در طلوع چشمان تو زندگي مي کردم تا مثل باران

 هر صبح برايت شعري سرودم .آن هنگام زمان را در گوشه اي جامي گذاشتم

 و به شوق تو اشک مي ريختم اشک مي شدو بر صورت مه آلودت

                        مي لغزيدم تا شايد جاده اي دور .

 . هنوز بوي خوب بهار را وقتي از آن مي گذشتي در خود داشته باشد

      که مرهمي باشدبراي دلم . بيا و از کنار پنجره دلم عبور کن

                     تويي که در ذهن خسته هميشه بهاري .

 

 

هم پرواز من...نديده اي اشک هاي شبانه ام را براي دوري از تو مي ريزند…نديده اي مرا که سلام سحر گاهم وشب خوش شبانگاهم را پنهان از نگاه آيينه هاي رنگ پريده با عطر يک بوسه برايت مي فرستم...

اي پاک تر از هر آيينه بي غبار...من گرفتار قمار عاشقانه تو وتو دلواپس از برگ هاي زرد پاييز که برگ سبز عشقمان را همرنگ خود کنند...
درخت تنو مند عشق...شيرين تر از عشق تو کجا مي توان يافت؟

در اين شب تيره که پر است از دانه هاي اشک من و آسمان به ياد تو پناه آورده ام... تو که از همان آسمان براي من آبي تري...
اي خوشبو تر از هر بهار و ساده تر از زمستان برفي...محتاج توام
...

جهان کوچک من از تو زيباست...هنوز از عطر لبخند او سرمست...
واسه تکرار اسم ساده ي توست...صدايي از من عاشق اگر هست...
منو نسپر به فصل رفته ي عشق...نذار کم شم من از آينده ي تو...
به من فرصت بده گم شم دوباره...توي آغوش بخشاينده ي تو................................

 

 

+ نوشته شده در  Sat 14 Apr 2007ساعت 18:47
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

اشک

 

ای اشک، ای نهایت احساس من، در اوج سکوت بر جانم ببار...

پس اشک شدم و از اشک گفتم چرا که اشک آغاز سکوت است،

 از عشق گفتم چون اشک، عشق را میخواند و عشق نیز اشک را...

گریه کردم اما ساکت و آرام،

چرا که نباید اشک را با های های کردنم می آزردم،

آن گاه دلم آرام گرفت...

اشک پرسید سکوت چیست و صبر از آن کیست؟

گفتم: سکوت شاخه ایست سبز که با صبرش غنچه ای نمایان میشود

 و او از آن ماست، هم صبر و هم غنچه زیبای صبر،

 پس خندید و گفت:

حال این شاخه سبز در کنار غنچه آرام مینشیند تا شاهد رخ زیبای نهانش باشد.

برخاست در قالب بخاری از اشک و به آسمان سلامی تازه داد،

 رو به من کرد و پس از کمی تامل بدرود گفت و رفت.

 

                    حال آموختم که صدها اشک در کنار قلبم در سکوتی آرام بگذارم

                        و به انتظار فردایی روشن چشم بر آسمان بدوزم.

دوست داشتن همیشه گفتن نیست گاه سکوت است گاه نگاه...غریبه!

 این درد مشترک من و توست که گاهی نمی توانیم در چشمهای یکدیگر نگاه کنیم

 

          

 

 

تا چند صباحي ديگر شايد پايان راه زندگي ام باشد.ويا شايد اغاز دوباره زندگي.من بيمارم و پايان اين بيماري مرگ است.تاريخ مرگم را مي دانم و منتظر ان مي مانم . اميدي ندارم تنها اميدم به خداست………………                                                                                                                                                                                                                  

ميخواهم در اين لحظات كه از تاريخ مرگم خبر دارم وصيتي براي همگان بنويسم.

اهاي ادميان، به چشمهاي خود بياموزيدكه نگاه به كسي نيندازند،اگر نگاه انداختند عاشق نشوند،اگر عاشق شدند وابسته نشوند. اگر وابسته شدند،مجنون نشوند. اگر مجنون شدند با عقل و منطق زندگي كنند.

اهاي عاشقان اكنون كه پا به اين راه گذاشته ايد با صداقت عشق را ابراز كنيد. تنها عاشق يك دل باشيد.

تنها به يك نفر دل ببنديدوبا يكدلي زندگي كنيد.اهاي عاشقان نه مجنون باشيد ونه فرهاد،تنها خودتان باشيدهمين و بس.اهاي عاشقان ،عشق را از ته دل بخواهيدو انتظار عشق را حتي تا پايان مرگ بكشيد.اهاي عاشقان

عشق را براي قلبش بخواهيد نه براي هوس و خوش گذراني لحظه هاي زندگي.

بله من مبتلا به بيماري عشقم وتاريخ مرگم برابر جدايي از اومي باشد ...................................

 

                                                                     

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه ي فردا نبود

 کاش بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود کاش بودي

تا لبان سرد من بي خبر از بوم و از دريا نبود کاش بودي تا فقط باور

کني بعد تو اين زندگي زيبا نبود

 

امشب هم باز زير لب صدايت ميكنم

               اشك ميريزم دو چشمم را فدايت ميكنم

در نگاه خسته ات دنبال حرفی تازه ام

               هر چه ميخواهی بگو من هم دعايت ميكنم

خسته ای طاقت نداری ميروی آخر سفر

              طاقت اشكت ندارم پس رهايت ميكنم

رفته ای من مانده ام در امتداد عشق تو

              رفته ام قربان عكست جان به پايت می كنم

 

 
 

    دوست عزیزم  زندگی مانند جاده ایست که رفت و برگشت ندارد

    هر کس آن جاده را با موفقیت طی کند هیچ. ولی اگر موفق نشد

   به بشت سر خود نگاهی کرده و آهی کشیده  و به زندکی  خود

   حسرت می خورد.

 

  بس دوست عزیز زندگی و خاطرات آن را محفوظ بدار و از لحظه به

لحظه ی آن استفاده کن و دیگران را دوست بدار و بگذار دیگران هم تو

را دوست داشته باشند

 

 

هنوز معنای باران نفهمیدم که بر اسمان دلم باریدی

هنوز معنای محبت را نمی دانستم که تو در کنج دلم جای دادی

نمی دانم تو را به چه چیز صفت دهم

 با کدام گل سرخ جواب محبتهای تو را کنم

هنوز معنای عشق نمی دانستم که تو با عشق ورزیدن به من عشق را نشان دادی

وقتی قلم در دست داشتم تا به جای گل سرخ نامه ای برایت بنویسم

هیچی به ذهن نمی رسید به جز اینکه بگویم

دوستت دارم

پس فرصتی برای عاشقی من بده

 

حسرت

کاشکی اون لحظه اخر٬ اشکمو تو دیده بودی

که شاید دلت می سوختو٬ حالا تو نرفته بودی

حالا بی تو پر دردم٬ پر تردیدم و وحشت

بی تو بودن خیلی تلخه٬ مثه مرگه توی غربت

همه شبهای بی تو٬ اشکه حسرت تو چشامه

من که باورم نمی شه٬ شایدم خوابی باهامه!

میدونم بر نمی گردی٬ می دونم دوستم نداری

تو همیشه دوری از من٬ من خزونم٬ تو بهاری

کاشکی هر لحظه که نیستی٬ ببینی چقدر ضعیفم

که شاید دلت بسوزه٬ واسه این قلب نحیفم

بی تو بودن مثه مرگه٬ مثه مردن توی خوابه

عزیزم تنهایی سخته٬ مثه عشقه بی جوابه

اما تو رفتی و حالا٬ دیگه هیچکی رو ندارم

مثه ابرای بهاری٬ شب و روز دارم می بارم

میدونم عشقت بزرگه٬ حتی از سرم زیاده

میدونم دلم کوچیکه٬ طاقت درد و نداره

اما عاشقی همینه٬ اولش خبر نمی ده

واسه مردن پیش چشمات٬ اون اجازه نمی گیره

رفتی اما تا همیشه٬ دل بهونتو میگیره

بی وفایی اما قلبم٬ همیشه واست می میره

 

+ نوشته شده در  Sat 14 Apr 2007ساعت 18:18
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

                    

                                              

               من غم را در سکوت.سکوت را در شب. شب را به خاطره اندیشیدن به

               تو دوست دارم. من زندگی را در عشق .عشق را در قلب..و قلب را به

              خاطره اینکه آشیانه توست دوست دارم.من اندوه را در اشک ..اشک را

              در چشم وچشم را به خاطره دیدن روی تو دوست دارم.من عشق را در

              سکوت ..سکوت را در تنهایی ..تنهایی را به خاطره تبیدن قلب.. 

               تپیدن قلب را برای تو دوست دارم

                                      دوستت دارم فرهادم                              

همیشه سکوت نشانه رضایت نیست گاهی سکوت فریاد گلایه ایست که نای گفتن ندارد ،

ترانه ایست خاموش وسرد که شعله اش عالمی را به آتش می کشاند

عالمی که جز اشک چیزی ندارد.  

      

         

  شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني

 ترا با لهجه گل هاي نيلوفر صدا كردم.

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس

 ترا از بين گل هايي كه در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم.

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمنا‌‍‌ي دلم گفتي:

دلم حيران و سرگردان چشماني است رويايي

و من تنها براي ديدن زيبايي آن چشم 

ترا در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم.

نمي دانم چرا رفتي

نمي دانم چرا شايد خطا كردم

و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي

نمي دانم كجا تا كي براي چه..

ولي رفتي...
و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود

وبعد از رفتنت انگار كسي حس كرد

من بي تو تمام هستيم از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار درهر لحظه خواهم مرد .

وبعد از اين همه طوفان و پرسش و ترديد

كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

و من در حالتي مابين اشك وحسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ سردست

نميدانم چرا شايد به رسم عادت پروانگيمان باز

براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.

 Hamza

 

               

 

خدایا تو یار و یاورم باش که جز تو یاوری نمی خواهم 

پروردگارا!تنها ياد توست که بر اوج تنهايی و بی کسی در اين شهر غريب مونس و تکيه گاهم

می شود،تنها ياد توست که روح آشفته و پريشان مرا به ساحل اميدواری می رساند......

هر گاه از غم ها دلم به درد می آيد،هر گاه زخم ها و کنايه ها ، طعنه ها و رنجش ها باعث فاصله

گرفتن من از اطرافيان و دوستان می شود،فقط تو می مانی تا در پناهت آرام بگيرم......

آنگاه که با تو درد دل می کنم ، آرام می شم و احساس سبکی بند بند وجودم را پر می کند،

بنابراين آسوده خاطر آب شدن غم ها را با نظاره می نشينم........

                               من زاده داما ن غمم هیچ کسم نیست

                                جز اشک درا ین غمکده فریاد رسم نیست

                                ای درد بیازار مرا هر چه توانی

                               خوش باش که می میرم و کس داد رسم نست  

 

                                                                                                      

من عشق را از انعکاس مهتاب در حوض مادر بزرگ آموختم

 

من ایثار را از قلب خورشید در آسمان صحرا آموختم

 

من زندگی را از امواج طوفانی شب دریا آموختم

 

من محبت را از قطره های باران بر علفزار آموختم

 

من صداقت را از یک رنگی ابر های سفید آموختم

 

من وفا را از کبوتران بر شاخه های خشکیده آموختم

 

من گذشت زمان را از چشم های منتظر آموختم

 

من عطش را از چکاوک های خانه همسایه آموختم

 

من ایمین را از کودکان معصوم آموختم

 

و من آموختم هر چه را که می خواهم فقط از معبود یکتا بخواهم

 

 hamza

+ نوشته شده در  Sat 14 Apr 2007ساعت 16:59
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

عشق یعنی مستی و دیوانگی عشق یعنی با جهان بیگانگی

 عشق یعنی شب نخفتن تا سحر عشق یعنی سجده ها با چشم تر      

عشق یعنی سر به دار آویختن عشق یعنی اشک حسرت ریختن           

عشق یعنی در جهان رسوا شدن عشق یعنی مست و بی پروا شدن     

عشق یعنی سوختن یا ساختن عشق یعنی زندگی را باختن               

عشق یعنی انتظار وانتظار عشق یعنی هر چه بینی عکس یار               

عشق یعنی دیده بر در دوختن عشق یعنی در فراقش سوختن     

 عشق یعنی لحظه های التهاب عشق یعنی لحظه های ناب ناب            

عشق یعنی سوز نی, آه شبان عشق یعنی معنی رنگین کمان 

 عشق یعنی شاعری دل سوخته عشق یعنی آتشی افروخ              

 عشق یعنی با گلی گفتن سخن عشق یعنی خون لاله بر چمن                  

 عشق یعنی شعله بر خرمن زدن عشق یعنی رسم دل بر هم زدن                 

عشق یعنی با پرستو پر زدن عشق یعنی آب بر اذر زدن            

عشق یعنی چون محمد پا به راه عشق یعنی همچو یوسف قعر چاه                  

عشق یعنی بیسوتون کندن به دست عشق یعنی زاهد اما بت پرست        

عشق یعنی همچو من شیدا شدن عشق یعنی قطره در دریا شدن         

 عشق یعنی یک شقایق غرق خون عشق یعنی درد و محنت در درون   

 عشق یعنی یک تبلور یک سرود عشق یعنی یک سلام و یک درود!

 

 

  دريا بودي ماهي شدم قطره بودي سيل شدم سنگ بودي کوه شدم ساز

                بودي سوز شدم خار بودي لعل شدم درد بودي آه شدم سرد بودي برف

                شدم لرز بودي بيد شدم ني بودي ناي شدم خسته بودي خواب شدم گريه

                بودي اشک شدم لب بودي بوسه شدم دره بودي سبز شدم سو سو زدي

                نور شدم ابر بودي باريدم چشماتو بستي نگاه شدم روتو برگردوندي آينه

                شدم در اخر گفتي تنفر- تنفر گفتم: دوستت دارم

 

  .......فقط به خاطر تو..........

 خسته از عشق , خسته از محبت و مهرباني, بريده از صداقت و صفا , زخم خورده ي كلامي عاشقانه اعتمادي بي مورد , با غروري شكسته در ميان اين آشفته بازار تو را يافتم وپنداشتم تو از قبيله ي انسانيت آمده اي
تو از جنس صداقتي , از چشمانت مهرومحبت را مي توان آموخت. كلامت نشان معرفت و وفاست.دستانت سخاوت را هديه ميدهند ومن متحير كه تو را چه به اين آشفته بازار؟؟؟
تو را اينگونه يافتم وليكن نگرانم , نگران كه مبادا در اين آشفته بازار انسانيت را بدزدند و من با گل سرخ پژ مردهي در دست و قطره اشكي گوشه ي چشم , سر راهي كه تو را يافتم بايستم و در حسرت ديدار دوباره ات اشك بريزم
باش تا باشم كه وجودم بسته به وجود توست
اي مهربان من

                                         

 دوست داشتن واقعی

 

                            به نام اشک که به هنگام چکیدن دل آرام می گیرد

از  آسمان    پرسیدم   عشق  چیست؟        گفت :   از   دریا   بپرس

از     دریا     پرسیدم  عشق   چیست؟        گفت :ازکوهستان بپرس

ازکوهستان  پرسیدم  عشق  چیست؟        گفت : از قبرستان بپرس

از قبرستان  پرسیدم  عشق  چیست؟        گفت :  از  جوانان  بپرس

از جوانان    پرسیدم  عشق  چیست؟         گفت :اولش خوشی،آخرش خودکشی 

 

 

تنهايي.....

  

   تنهائي را دوست دارم چون بي وفا نيست

   تنهائي را دوست دارم چون تجربه اش کرده ام

   تنهائي رادوست دارم چون عشق دروغين درآن نيست

   تنهائي را دوست دارم چون خدا هم تنهاست

   تنهائي رادوست دارم چون در خلوت وتنهائيم در انتظار خواهم گريست وهيچ کس اشکهايم را نميبيند

اما از روزي که تو راديديم نوشتم

از تنهائي بيزارم چون تنهائي ياد آور لحظات تلخ بي تو مردنم است است...........

از تنهايئ بيزارم زيرا فضاي غم گفته سكوتم تورا فرياد ميزند......

از تنهائي بيزارم چون به تو وابسته ام..........................

از تنهائي بيزارم چون با تو بودن راتجربه کرده ام...........

از تنهائي بيزارم چون خداوندهيچ انساني را تنها نيافريد

از تنهائي بيزارم چون خداوند تو رابرايم فرستاد تا تنها نباشم...........

از تنهائي بيزارم زيرا هر وقت تنهائي گريه كنم دستهاي مهربانت رابراي پاک كردن اشكهايم كم مي آورم.......

از تنهائي بيزارم چون شيرين ترين لحظاتم باتوبودن است......

از تنهائي بيزارم چون مرداب مرده تنم با آفتاب نگاه تو جان ميگيرد

از تنهائي بيزارم چون کوير خشک لبانم عطش باران محبت از لبانت رادارد..........

از تنهائي بيزارم چون هنوز به قداست شانه هايت ايمان دارم

از تنهائي بيزارم چون تمام واژه هاي شعرم باتو بودن را فرياد ميزند

از تنهائي بيزارم چون هيچگاه تنهائي را درک نکردم هميشه وهمه جا درهم حال حضورت را در قلبم حس کردم

پس بگذار با تو باشم......

عاشقانه در آغوش پر مهر تو بميرم.......

تا هميشه ماندگار باشم...............

+ نوشته شده در  Sat 14 Apr 2007ساعت 16:35
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری

     

خدایا


به هر کس که دوستش داری بیاموز که

عشق از زندگی کردن بهتر است و به هر کس که

دوستش داری بیاموز که

دوست داشتن برتر از عشق است

تا در زندگانی دو چیز را دوست بدارند

اول عشق و دوم آزادی را

به خاطر عشق از جان گذشتن و

برای آزادی گذشتن از عشق

 خدايا چه سخت است بي  بهانه  گريه  كردن و به ظاهر خنديدن

 و به دروغ  فرياد  زدن  كه  زندگي  شيرين است

 چه سخت است بي دليل غصه خوردن و به اجبار مرگ را پذيرفتن

 چه سخت است خدايا در شبي غمگين به هنگام  وداع  لبخند  تلخ زدن

 چه سخت است هنگامي كه در كنار تو و به ياد تو نبودن

 چه سخت است در حالت غمگين تنها  زندگي  را سپري كردن

پروردگارا به من بیاموز که زندگی سراسر مقدس است و فقط یک نیروست که به تمام

 هستی جان می بخشد بادا که با همه کس و همه چیز با عشق و احترام روبه رو شویم

 و دیگران را از خود جدا نبینیم
Hamza

 

 بي ياد تو تا ســـــــحر زنداني ام در اين گذر

                     بي من مکن عزم سفر اي يار بي همتاي من

بي شوق وصلت نيـستم بي تو عزيزم کيستــم

                    با ياد تو مي زيستم اي مونـــــس شبـهاي من

اي کاش يارم ميشدي بيمار و زارم مي شدي

                    در شام تارم مي شدي روشنگر شبـــهاي من

 

 

نمی دانم تو میدانی که من بی تاب می سوزم؟

به یادت هم به بیداری و هم در خواب میسوزم.

 

نمی دانم تو میدانی که در شبهای تنهایی درون بسترم با شعله های مهتاب می سوزم.

 

نمیدانم تو میدانی چه دردری در درون دارم؟

 

به یاد تو غمین با دیده ی پر آب می سوزم.

 

نمیدانم تومیدانی دو چشم مانده بر راهت به امیدی که بینم گوهری نایاب می سوزم.

 

نمیدانم کجا هستی ولیکن خوب میدانم تمام عمر...

 

با یاد گلی کمیاب می سوزم

                                             Hamza

  

 

زمانی که از مادر متولد شدم صدایی در گوشم طنین انداخت

وگفت تا آخر عمر با تو هستم

از او پرسیدم که هستی ؟

                   جواب داد :غم هستم

آن لحظه فکر میکردم غم یک عروسک است

که من با آن سر گرم می شوم

ولی اکنون فهمیدم که من عروسکی هستم بازیچه دست غم

واینگونه شد:

زمستان را دوست دارم چون فصل غم است

غم را دوست دارم چون تورا به من نشان میدهد

اما تورا دوست دارم بدون آنکه بدونم چرا؟ !



 

 

Life's changing every moment,

Life is now a shade,life is now sunshine,

Live life to the fullest whatever time you have is yours,

For tomorrow might never come.

Someone to love you with all his heart

is difficult to come by

should be someone like that he's the one for you,

Be sure his hand you must take

For all you know tomorrow might be.

In the realm of your eyes

Should someone get close to you

Try a million times to control your crazy heart

But it shall continue to beat wildly

But think it over,this the moment

This legend might not exist tomorrow.

 

 هر لحظه و ساعت زندگي در حال تغيير است
زندگي گاهی سايه و گاهی آفتاب است
پس هر لحظه تا جايی كه ميتوانی زندگي كن
چون لحظه ای كه وجود دارد شايد فردا نباشد
كسی كه تو را از صميم قلب بخواهد
به سختی در دنيا پيدا ميشود
پس چنين انسانی اگر جايی هست
فقط اوست كه از همه بهتر است
پس تو آن دست را بگير
چون آن مهربان شايد فردا نباشد
پس هر لحظه تا ميتوانی زندگي كن

چون لحظه ای كه وجود دارد شايد فردا نباشد

برای استفاده از سايه ی پلكهای تو

اگر كسی نزديك تو آمد

اگر صد هزار بار هم مواظب قلب ديوانه ی خود باشی

باز هم قلب تو به تپش در خواهد آمد

ولی فكر كن اين لحظه ای كه هست

داستان آن شايد فردا نباشد...    

Hamza

  

 

معنای زندگی

 

زندگی زیبا تر از آن چیزی است که تصورش را می کنیم

زندگی جویباری است که همواره جاری است زندگی آسمانی است که گاهی آفتابی

و گاهی ابری است زندگی طنین باران در روح طبیعت است زندگی راز گل سرخ است

 زندگی دفتری است پر از خاطرات تلخ و شیرین ، زندگی شور جوانی است

آری زندگی همچنان ادامه دارد و همه ما تا شقایق است زندگی می کنیم باید تلاش کنیم.

 زندگی فقط با خوشی ، موفقیت و راحتی معنا نمی شود ما با ناخوشی،

شکست و ناراحتی است که قدر خوبی ها و خوشی ها  رو میدانیم و اگر سختی نباشد

 راحتی هم احساس نخواهیم کرد                       

 "   فقط باید توکل کرد"

 

                                    

 

زندگي مثل پيانو است ، دكمه هاي سياه براي غم ها و دكمه هاي سفيد

براي شادي ها . اما زماني ميتوان آهنگ زيبايي نواخت كه دكمه هاي

 سفيد و سياه را با هم فشار دهي

                                        

                                     زندگی

زندگی زیباست نه به زیبایی حقیقت

حقیقت تلخ است نه به تلخی جدایی

 جدایی سخت است نه به سختی تنهایی

       

                    نظر   دهید 

کد آهنگ در وب نوا

+ نوشته شده در  Sat 14 Apr 2007ساعت 5:3
  به قلم: حمزه حیدری  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری
 

© 2006-2007 Kiyanooshansari.blogfa.com - All rights reserved - Powered by Blogfa.com - Temp by  K I Y A N S O F T